Brahman sığırı Hindistan kökenli bir sıpır türüdür. Çevre şartlarına çok çabuk uyum sağlaralarAz beslenmede, hastalıkta, zor hava şartlarında ve bakımsızlığa çok dayanıklı bir hayvan türüdür. Bu özelliklerinden dolayı yerli halkın inancından dolayı bu sığır ırkına halk ” Hindistan’ın kutsal ineği ” demektedir.

Brahman Sığırının Başlıca Özellikleri

* En belirgin özelliği boyun’un üzerindeki hörgücüdür.
* Gri, kırmızı ve siyah’a yakında renklerde olurlar. Çoğunluk gri’dir. Erkekler 1-2 ton daha koyu renktedirler.
- Yavrular küçük doğar ve hızla gelişir.
- Bu ırk diğer ırklara göre daha fazla terler. Bu da hayvana has bir koku verir.
- Akıllı, meraklı ama insan’a çekingen dirler.
- Annelik içgüdüsü diğer sığır ırklarından daha fazladır.
- Köklü ve gelişmiş boynuzlara sahiptirı vardır
- Kısa tüylere sahipdiler.
- Derisi parlaktır ve özellikle güneşte daha belirginleşir.
- Sarkık derilidir.

Dalmaçya pelikanlarının boyu 1.60-1.80 m, kanat açıklığı 2.90-3.40 m dir. Bu pelikan türü Güneydoğu Avrupa ve Orta Asya’da yaşar. Yaşam alanları sulak ve otlak arazilerdir. Pelikan türlerinin en irisi olan bu kuş türü bir zamanlar Tuna kıyılarında milyonlarca sayıdaydı. Ama bugün, 1500′den az kaldığı tahmin edilmektedir. Bunun sebebi kuşların yaşam bölgelerinin insanlar tarafında sanayi alanlarına çevrilmesidir.

Altın maymunlar 55-85 cm. uzunluğunda ve 60 cm.lik de bir kuyruğa sahiptirler. Çin’in dağ ormanlarında yaşam sürerler. Dişi altın altın maymun erkeğinden biraz daha küçüktür. Kışın, 70 bireylik bir sürüyle ormanlarda yiyecek ararlar. Genellikle besin maddelerinin bol bulunduğu yazın ise, grubun sayısı 300′e kadar çıkmaktadır. Bölgede neredeyse 1000 yıldır uzun tüyleri sebebiyle avlanan bu maymunların postu kürklü giysilerin yapımında kullanılıyor. Günümüzde de yaşam alanının giderek darlması sebebiyle yaşam alanları daralmış tır. Vahşi ortamı dışında, örneğin hayvanat bahçelerinde pek uzun yaşayamayan bu primatlerin sayısı 3000-4000 kadar dır.

Ana vatanı Orta Asya olan karagül veya karakul koyunu Türkiye’ye ilk kez 1929′da SSCB’den getirilmiş ama üretimi yaygınlaşmamıştır. Karagül koyunu adını Türkistan da buhara bölgesinde karakul gölü civarında yetiştirildiği için bu koyunlara karagül ismi verilmiştir.Postlarındaki kıllar gül şeklinde olması bu ırkın karagül olarak anılmasına neden olmuştur.Bu ırk Rusyadan Türk yapımı olarak başlamış bütün dünyaya yayılmıştır. Bu hayvanlardan elde edilen kürklere astragan adı verilmiştir. Karagül koyunu, yeni doğan kuzuların postundan elde edilen parlak, kıvırcık ve siyah renkli kürk için de yetiştirilmektedir. Bu değerli kürkler astragan adıyla ünlenmiştir.

Bolas örümceği iki aşamalı olarak avlanır. İlk etapda örümcek, ucunda yapışkan olan bir ip hazırlayıp pusuya yatar. Örümcek bu yapışkan ipi daha sonra bir kement gibi kullanılanacaktır. Bu arada örümcek avını ilgisini çekmek için çok özel bir kimyasal madde de yayar. Bu, dişi güvelerin erkeklerini çiftleşmeye çağırmak için salgıladıkları “feromon” isimli maddeyle aynıdır. Sahte çağrıya kanan erkek güve kokunun geldiği kaynağa doğru ilerler. Örümceklerin görme duyusu son derece zayıftır ancak güvenin uçarken çıkardığı titreşimleri çok iyi algılayabilirler. Bu sayede örümcek avının kendisine doğru geldiğini hisseder. Burada dikkat çekici olan Bolas örümceğinin hemen hemen kör olduğu halde havada asılı durarak kendi yaptığı bir kement yardımıyla, uçan bir canlıyı yakalayabiliyor.

Hint tapiri veya malaya tapiri adı da verilen bu tür, Malakka Yarımadası’nda ve kuzeyde Burma’ya kadar olan bölgelerde yaşayan memeli bir hayvan türüdür. Omuz hizasında boyu 1.30 m, ağırlığı 300 kg.’dır. Rengi kısmen kirli bir beyaz, kısmen siyah veya siyahımsıdır. Sulak yerlerde yaşarlar. Bataklıklar ya da akarsu boyları toplu olarak görünürler. Asya tapiri çoğu zaman geceleri aktif halde dir. İyi yüzücüdür. Genellikle yalnız yaşar, ama üreme mevsiminde eş bulur. Hamilelik dönemi yaklaşık olarak 400 gün kadardır. Dişi, her batında bir yavru doğurur. 6,8 kg. civarında tek bir yavru beyaz benekli ve çizgili olarak doğar. Otçul hayvanlar dır.Yaprak, ot, su bitkisi ve düşmüş meyvelerle beslenirler. Hint tapirleri 30 yıl civarında yaşarlar.

Islıklı tavşangiller ya da cüce tavşangiller, tavşanımsılar takımına mensub bir familya dır. Kazakistan ve Rusya’nın kurak bölgelerinde yaşayan bir hayvan türü dür. Geçmişleri 44 milyon yıl öncesine giden cüce pikaların çok gelişmiş bir duyma ve görme yetenekleri vardır. Genellikle tavşana benzer ama kuyrukları tavşanın kine göre çok kısadır. Çıkardığı sesden dolayı halk arasında “ıslık çalan tavşan” diye da adlandırılır. Uzunluğu 15 cm. kadardır.Koloniler halinde yerin 40 cm. derinliğine kazdıkları galerilerde barınırlar. Dişi cüce pika, yılda 2-4 kez 7 ile 13 yavru dünyaya getirir. Bu hayvanlar ot ve yaprak yerler ve yuvalarında 8 kiloya yakın ot depolarlar.

Hint buffaloları Borneo Adası dahil tüm güney ve Güneydoğu Asya’da yaşam süreler. Bu hayvanların yüksekliği 1.80 m, ağırlıkları ise 800-850 kg kadar dır. Göl ve nehir kıyılarında çiftler halinde yaşarlar. Her çiftin kendi bölgesi bulunur. Dişi, bir batında bir yavru dünyaya getirir ve yavru doğumdan yarım saat sonra yürümeye başlar. Anne, altı ay boyunca yavruya bakar. Hint buffaloları ot, tohum, bambu yaprakları ve su bitkileriyle beslenir. Genel olarak sabahın erken saatlerinde ve öğleden sonra besin aramaya çıkar. Günün geri kalan bölümünü ise su içinde serinleyerek geçirirler. Vahşi Hint buffalosuna, filler ve Bengal kaplanları, boynuzlarından ürktüğü için ona saldırmaz. Ama bu vahşi hayvanlar inek ve öküz gibi evcilleştirilebilir.

Bu kartallar Filipin balta girmemiş ormanlarında yaşarlar. Bu kartal kanatlarını açıldığında 2 m’yi bulur. Çok başarılı bir avcı dır. Maymun yiyen kartal olarak bilinen bu kartal en çok yaşadığı bölgedeki maymunları avlarlar. Yuvalarını yüksek ağaçların tepelerine yaparlar. Dişi, kartal 2 veya üç yumurta yapar ve kuluçka süresince erkek kartal tarafından beslenir. Yavrular uzun süre anne ve baba tarafından beslenirler. En büyük düşmanları insanlardır. Filipin kartalların sayısı kaçak avlanma nedeniyle 500’e kadar düşmüştür. Filipin Kartalı Her ne kadar yasalar tarafından korunsalar da, güzelliğiyle görenleri büyüleyen kartallar, yemek olmak için çiftçiler tarafından sık sık avlanıyor

Penguenlerin kuluçkaları oldukça ilginçtir.Yumurtalarını donacağı için suya ve yere bırakmazlar. Buzullarda taş toplayıp üzerine yumurtlarlar ayaklarının üzerinde taşırlar. Penguenlerin kuluçkaları 64 gün sürer.