Bolas örümceği iki aşamalı olarak avlanır. İlk etapda örümcek, ucunda yapışkan olan bir ip hazırlayıp pusuya yatar. Örümcek bu yapışkan ipi daha sonra bir kement gibi kullanılanacaktır. Bu arada örümcek avını ilgisini çekmek için çok özel bir kimyasal madde de yayar. Bu, dişi güvelerin erkeklerini çiftleşmeye çağırmak için salgıladıkları “feromon” isimli maddeyle aynıdır. Sahte çağrıya kanan erkek güve kokunun geldiği kaynağa doğru ilerler. Örümceklerin görme duyusu son derece zayıftır ancak güvenin uçarken çıkardığı titreşimleri çok iyi algılayabilirler. Bu sayede örümcek avının kendisine doğru geldiğini hisseder. Burada dikkat çekici olan Bolas örümceğinin hemen hemen kör olduğu halde havada asılı durarak kendi yaptığı bir kement yardımıyla, uçan bir canlıyı yakalayabiliyor.

Hint tapiri veya malaya tapiri adı da verilen bu tür, Malakka Yarımadası’nda ve kuzeyde Burma’ya kadar olan bölgelerde yaşayan memeli bir hayvan türüdür. Omuz hizasında boyu 1.30 m, ağırlığı 300 kg.’dır. Rengi kısmen kirli bir beyaz, kısmen siyah veya siyahımsıdır. Sulak yerlerde yaşarlar. Bataklıklar ya da akarsu boyları toplu olarak görünürler. Asya tapiri çoğu zaman geceleri aktif halde dir. İyi yüzücüdür. Genellikle yalnız yaşar, ama üreme mevsiminde eş bulur. Hamilelik dönemi yaklaşık olarak 400 gün kadardır. Dişi, her batında bir yavru doğurur. 6,8 kg. civarında tek bir yavru beyaz benekli ve çizgili olarak doğar. Otçul hayvanlar dır.Yaprak, ot, su bitkisi ve düşmüş meyvelerle beslenirler. Hint tapirleri 30 yıl civarında yaşarlar.

Islıklı tavşangiller ya da cüce tavşangiller, tavşanımsılar takımına mensub bir familya dır. Kazakistan ve Rusya’nın kurak bölgelerinde yaşayan bir hayvan türü dür. Geçmişleri 44 milyon yıl öncesine giden cüce pikaların çok gelişmiş bir duyma ve görme yetenekleri vardır. Genellikle tavşana benzer ama kuyrukları tavşanın kine göre çok kısadır. Çıkardığı sesden dolayı halk arasında “ıslık çalan tavşan” diye da adlandırılır. Uzunluğu 15 cm. kadardır.Koloniler halinde yerin 40 cm. derinliğine kazdıkları galerilerde barınırlar. Dişi cüce pika, yılda 2-4 kez 7 ile 13 yavru dünyaya getirir. Bu hayvanlar ot ve yaprak yerler ve yuvalarında 8 kiloya yakın ot depolarlar.

Köpeklerin toplam 42 dişi vardır. Bu dişlerle yiyeceklerini, özellikle yan dişleriyle de kemikleri rahatlıkla ufalayıp öğütebilirler. Bununla beraber, köpekler gözlerindeki özel bir yaratılış sayesinde karanlıkta insanlardan çok daha iyi görürler. Hareketli bir cisimi çok daha uzaktan algılayabilirler.

Kediler yüksek bir yerden atıldığında sırtüstü atıldığında hemen kuyruğunun yardımıyla ayaklarının üzerine düşecek şekilde dönerler. Bir kedi 100 m den atıldığında 4 ayağını paraşüt gibi açar ve zararsız yere düşer. 100 metreden düşüş ile 32.kattan düşüş arasında hiç bir fark yoktur. Ama 7.kattan atılan kedi frenleme sistemine geçemeden düştüğü için zarar görür öle bilir.

Her örümceğin hiç öğretilmemesine rağmen hangi şekilde ağ yapacağını bilir ve her örümcek türünün kendine has olan bir ağ şekli vardır. Örümceğin ağı ipeksi telcikleri iplik halinde salgılandığı anda havanın etkisiyle katılaşan albüminsi bir proteindir. Bizim görüdüğümüz her iplik aslında birçok iplikçiğin birleşmesinden oluşur. Bu ipliklerin çapı 0,03 mikrondan fazla değildir. Örümcekler ağı kurarlar ve ipin ucunu tutarak pusuda beklerler. Örümceklere ağ kurarak avlanmayı örümceklere kim öğretti. Bu şüphesiz yüce ALLAH’ ın bir lutfu.
Bazı örümcek türlerinin zehirleri hafifletilerek epilepsi, felç ve erken bunama gibi hastalıkların tedavisinde kullanılıyor.

Bir bekçi köpeği tehlike anlarında böylesine vahşi olurki kendi vücudundan 5-6 kat büyük bir canlıyı etkisiz hale getirebilir. Ancak, çok ilginçki bu köpekler sahiplerine hiç zarar vermezler.

Köpekler kakaolu ürünlere duyarlı dır. Gerçek çikolata köpeklerin kalbini ve sinir sitemini olumsuz şekilde etkileyerek köpekleri öldürebilir.

Ateş böceklerinde pardoksin denilen zehirli bir madde var dır. Bu madde okadar kuvvetlidirki dört ateş böceğinin zehiri bir litre suya karıştırılıp, köpek balığına verilirse önce onu sarhoş ederek hırpalamakta ve sonunda felç eder.

Yaban arıları yakaladikları avı mesela çekirgeyi toprakta açtığı bir deliğe götürür ve orada çekirgeyi ölmeyecek şekilde sokarak bayıltır. Daha sonra yumurtalarını çekirgenin yanına bırakır. Bunun amacı yumurtadan çıkan yavruların, doğduktan sonra htiyacı olan canlı yemin yavru arılara sağlanması. Daha sonra delikten uçup giden ve kısa bir süre sonra ölen yaban arısı yavrularını bir daha hiç görmezler.